Σοκάκια
| Tweet |
|
|
Σοκάκια από το χωριό μας, αδικημένα από τους περισσότερους φωτογράφους.
Στο μικρο μου μπαλκονι... Μενεταίς..... Ξύπνημα νωρίς...
τα παιδιά μου κοιμούνται ακόμα, αφού αλήτευαν μέχρι αργά στην αυλή της Παναγίας και στα σοκάκια...
Αστα μωρέ.... κι εγώ τα ίδια δεν έκανα στην ηλικία τους?
Αφού το χωριό ειναι μια μεγάλη αγκαλιά, που μέσα της ηρεμείς και ονειρεύεσαι, Αγαπάς και αγαπιέσαι, Ζεις και αφήνεσαι...
Κι εγώ εδώ, με τον πρωινό καφεδάκο μου, λέω καλημέρες και πού πάεις?
Καθε μέρα, κάθε Αύγουστο, τόσα χρόνια...
Κι άλλαξα κι εγώ, κι αλλάζουν και οι άλλοι γύρω μου, και οι καλημέρες μου ειναι πάντα εδώ...
Χαζεύω το όμορφο μου χωριό, τα σπίτια του, τις εκκλησιές του, παίρνω κομμάτια του, ήχους του, και τ`αποθηκεύω καλά μες το μυαλό μου... έτσι... να τα`χω....
Ο νους μου ειν`αληταριό κι όλο θα δραπετεύει...
(κείμενο: Πόπη Χατζηδάκη)
