Ο Πύλιαρης, το Καρπάθικο θεριό.

τελευταία ανανέωση: 14/01/2013 04:13:39, κατηγορία: Καρπάθικες Ιστορίες

"Καρπερή ωσά το καλοποτισμένο νηόδεντρο του κήπου”, η γυναίκα του Καρπάθιου, του Γιώργου Πύλιαρη, ήκαμε επτά γυιούς και μια μονάχα κορούλα, κανακαρά, το ψιλοκούλουρο του."
Ο μακαρίτης Ηλίας Χωρατατζής, έψαχνε, σκάλιζε, μέρα-νύχτα τα αρχεία του, παλιές εφημερίδες, σκοροφαγωμένα βιβλία και τα δικά του μπακαλοτέφτερα, σαν ριτσέτες, τις συνταγές, που έγραφε βιαστικά και μοναχά οι γνωστοί φαρμακοποιοί, κορδίζαν, ισιώναν, τα βιαστικά, κολυβογράμματα του.

Δεν ήξερε για ποιον να πρωτογράψει ο γιατρός, για τον πατέρα, τον Γιώργο Πύλιαρη, που κοντά στα 1830, πουλήθηκε σκλάβος στο Αλγέρι, μαζί με ακόμη 10 Καρπάθιους, αφού πιάστηκαν όλοι μαζί στον Διακόφτη, την άκρη του Αφιάρτη ή για τον γιό του, τον Βασίλη Πύλιαρη, το πρωτοπαλίκαρο του κρητικού Μιχάλη Καρούζου. Ο πασίγνωστος «Κόρακας», που κόλλησε το παρατσούκλι του από τους Τούρκους, επειδή όταν έπεφτε πάνω τους δεν άφηνε ρουθούνι, έσπερνε μοναχά θάνατο,αυτός ο τρομερός Κρητίκαρος.

Είχε αναστενάξει την γραφομηχανή ο Χωρατατζής, έσκιζε κάθε τόσο τις σελίδες και αν τυχόν χτυπούσαν την πόρτα του γραφείου, φώναζε πως τον ενοχλούν και να τον αφήσουν στην μελέτη του.

Σαν παραμύθι ξεκινά η ιστορία του πατέρα Πύλιαρη, ένα μπαρμπέρικο σκαρί πλάγιασε στο Αφιάρτη, στα γρήγορα μάζεψε τους άντρες που έτχε να δουλέυουν στον Διακόφτη. Ένας μόνο από αυτους ο Γιώργος Γιαννοπουλάκης, κατάφερε έπειτα από δέκα χρόνια να γυρίσει στην Κάρπαθο.

Ακόμη τραγουδιέται η μαντινάδα του:
“Δώδεκα χρόνους ήκαμα, σκλάβος εις το Αλιγέρι, τα σι(δ)ερα στα πόδια μου, χειμώνα-καλοκαίρι”

Σκλάβοι στις φυτείες ζαχαροκάλαμου, αλυσοδεμένοι δουλεύουν νύχτα-μέρα, μόνη ελπίδα ο θάνατος, για να γλυτώσουν από το βασανιστήριο που λέγεται σκλαβωμένη ζωή.

Ο δικός μας Γιώργης, σε μια μικρή αντάρα, κάποιο ξεσπάθωμα των σκλάβων, κόβει τις αλυσίδες και ξεκινά την δικιά του Οδύσσεια επιστροφής.

Στο νησί, την Κάρπαθο που καταφέρνει τελικά να επιστρέψει, δεν τον καλοδέχονται, μικρός ο κλήρος και στους λόρους, στα μικροχώραφα του, άλλοι ιδρωκοπούσαν. Μα δεν σήκωσε κουβέντα, πήρε μικρή γυναίκα, χρυσοχέρα και μοναχοί τους κάμανε καλιμέντο.

Μα ο ένας γιός πήρε τη χάρη του πατέρα,όλα τα παιδιά, Μενετιατάκια, σκληρά, νευρικά και αποφασισμένα για να παλέψουν με τον χρόνο, μα ο Βασίλης του έμεινε στην ιστορία του τόπου, δεν ήταν μόνο η δύναμη, η αντρειοσύνη του και το τραγούδι, τον έκαναν αξεπέραστο.

Στα χρόνια της μεγάλης κρητικής επαναστάσεως, στα 1866 με τον αδερφό του, Νικόλα στην Μεσαρά της Κρήτης, έσφαξε τον γεννίτσαρο Τούρκο αστυνόμο. Ο Τζαβαρής κατάλαβε από την προφορά πως είχε να κάμει με Καρπάθιο:
“έλα ωρέ Σκαρπάθιο, να σεργιανίσεις τον μπεγίρη μου (το άλογο), να ξεδρώσει”... 
Ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι του Βασίλη όρμηξε πάνω στον γενίτσαρο και τον εξέκαμε.

Προσπάθησε να τον βοηθήσει ο αδερφός του αλλά γύρισε, σαν αγρίμι, ενώ είχε αρπάξει από το κεφάλι τον αστυνόμο και φώναξε με νεύρο:
“Άεις με τ΄αέρφι μοναχό, να το φάω το μαύρο κουλούτσι”

Ο Βασιλιός δυό αδυναμίες είχε, όπου στεκόταν πότιζε τον κόσμο με τα γλυκά του πάθη.

Το χωριό του, οι Μενετές και η λύρα, που την κουβαλούσε πάντα πάνω του.

Στην μεγάλη επανάσταση, στα 1866 πολέμησε στο πλάι του Κρητικού γίγαντα, Κόρακα. Όπως όλοι οι λεβέντες, έτσι και ο Πύλιαρης αποκαλεί τον Κόρακα, πατέρα και του ταιριάζει μαντινάδες.

Η επανάσταση πνίγηκε στο αίμα και το κεφάλι του Βασίλη επικυρήχθηκε, για χίλια φλουριά σε εκείνο που θα το ΄κοβε από την ρίζα.

Οι Τούρκοι βγήκαν παγανιά, τριγυρνούσαν την πεδιάδα της μεσσαράς και τον Ψηλορείτη αναζητώντας τα πρωτοπαλήκαρα του Κόρακα.

Μα ο δικός μας, ο Βασίλης Πύλιαρης διέφυγε για το νησί, την Κάρπαθο και από εκεί μπαρκάρησε κρυφά σε ένα μεγάλο Χαλκίτικο βαπόρι.

Μόνο το δίκοχο μαχαίρι και την λύρα πήρε μαζί του, μα και τα δυό αποδείχτηκαν οι πιο πολύτιμοι, ακούραστοι σύντροφοι του.

Κάθε ταξίδι, κάθε δρομολόγιο και ξεχωριστή περιπέτεια η ζωή του Βασίλη, που σήμερα πια δεν πολυσυζητιέται στα καφενεία, μονάχα όταν πιάνει το κρύο, όταν η βροχή λασπώνει τον Αφιάρτη και αφήνει τα δίκανα στις θήκες και τους λαγούς στην ησυχία τους, έρχεται αυτός ο περίεργος γίγαντας να μας θυμίσει χαμένους μα τιμημένους χρόνους.  

Άρθρα

Νέα, Ανακοινώσεις, Δραστηριότητες, Αθλητικά, Κοινωνικά

Πρόσκληση σε workshop Μαγειρικής
Ο Σύλλογος Απανταχού Μενετιατών Καρπάθου "Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ" και ο Σύλλογος Απανταχού Οθειτών Καρπάθου «Ο Ζέφυρος» σας προσκαλούν σε ένα ξεχωριστό ταξίδι γεύσης και παράδοσης! Πρόσκληση σε workshop Μαγειρικής
τελευταία ανανέωση: 03/04/2026 18:29:44, κατηγορία: Εκδηλώσεις

Αποκριές στον Σύλλογο Απανταχού Μενετιατών Καρπάθου!
Ο Σύλλογός μας θα είναι ανοιχτά και θα σας περιμένει την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 στις 16:00. Αποκριές στον Σύλλογο Απανταχού Μενετιατών Καρπάθου!
τελευταία ανανέωση: 11/02/2026 10:13:16, κατηγορία: Εκδηλώσεις

Κοπή Βασιλόπιτας του 2026
O Πρόεδρος και το Δ.Σ. του Συλλόγου Απανταχού Μενετιατών Αττικής «Η Κοίμησις της Θεοτόκου» έχουν τη χαρά να προσκαλέσουν τα μέλη, τους συμπατριώτες και τους φίλους της Καρπάθου στην καθιερωμένη εκδήλωση για τη κοπή της Βασιλόπιτας του 2026 Κοπή Βασιλόπιτας του 2026
τελευταία ανανέωση: 03/12/2025 13:24:14, κατηγορία: Εκδηλώσεις

περισσότερα άρθρα