Ενοχή
Σε ένα αιώνιο έρωτα
Πλην ανεκπλήρωτο
Ξέμεινε η καρδιά μου
Απόπειρα να στρέψω τις πυξίδες μου
Στο μέλλον
Μα αυτές πάντα δείχνουν
Παρελθόν
Τόσα ρόδα πεταμένα σε ένα σεντόνι
Πως να ξεχαστούν;
Τόσοι ήλιοι μέσα σε ένα βλέμμα
Πως στην Λήθη μέσα να κλειστούν
Αδύνατο σχεδόν
Και ποιος είπε στον κόσμο πως θέλω;
Θα μένω εκεί που υπήρξα ολόκληρος
Τα μισά καλύπτουν, μα πρόσκαιρα
Τα χαμόγελα αν δεν αγαπιούνται σαν να 'ναι τα πάντα
Είναι καταδικασμένα για πάντα να μένουν μισά
Και ποιος σου είπε πως ο έρωτας γεννιέται αμαχητί;Αν με ρωτήσεις ανθίζει 
Μέσα από την κάννη του μεγαλύτερου πολέμου
Αυτού ανάμεσα σε δύό ζευγάρια μάτια

Κλειδαριές
Δεν βρίσκω κλειδαριές να σπάσω 
Κι απελπίζομαι
Πως έμεινα αδιάλλακτα κλεισμένος
Ένεκα απρόσιτου εαυτού

Υπεράσπιση
Έκρυψα ένα παιδί μέσα μου
Μερικές φορές το επισκέπτομαι
Κάθε φορά μου λέει 
Πως φοβάται
Έρχεται η μέρα
Που θα αναγκαστεί να μεγαλώσει
Το καθησυχάζω
''Θα μείνεις παιδί
Κι εγώ υπερασπιστής αγνότητας
Αν λείψεις
Θα λείψουν τα παράθυρα
Θα λείψουν οι εξώστες
Και θα πεθάνει 
Πριν ανθίσει
Το τελευταίο τριαντάφυλλο''