Ο αριστούχος Μενετιάτης, Παναγιώτης Αλεξιάδης
| Με μικρή καθυστέρηση ανασύρουμε από την "Ελευθεροτυπία", την συνέντευξη του δικού μας ανθρώπου και καμαρώνουμε μαζί του, τόσο για τη προσωπική επιτυχία του δικού μας, Παναγιώτη Αλεξιάδη, όσο και τη λάμψη που παίρνει ακόμη μια φορά ο τόπος μας, οι Μενετές Καρπάθου. | ||||
|
||||
|
Τριτοετής φοιτητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει επιλέξει την κατεύθυνση της Παιδαγωγικής. Άριστος στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα, υποψήφιος και για υποτροφία, καθώς πρόσφατα η Γραμματεία του Τμήματός του τον κάλεσε να συμπληρώσει σχετική αίτηση για υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, αφού πέτυχε τον μεγαλύτερο βαθμό στα μαθήματά του. Ένας εξαιρετικός χαρακτήρας με καταγωγή από τις Μενετές Καρπάθου. Μιλάμε με τον Παναγιώτη Μ. Αλεξιάδη. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Μ. ΑΛΕΞΙΑΔΗ- Πού φοίτησες πριν εισαχθείς στο πανεπιστήμιο; «Άρχισα τη φοίτησή μου στην Α΄ Δημοτικού στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών στην Καλλιθέα, όπου έκανα τα πρώτα βήματά μου στη γραφή Μπρέηλ». «Από τη Β΄ έως την ΣΤ΄ Δημοτικού ήμουν στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά σε κανονική τάξη, με παράλληλη στήριξη από το δάσκαλο Ειδικής Αγωγής, Αλέξη Γκλίνο». «Τελείωσα το Δημοτικό με άριστα και στη συνέχεια φοίτησα για έξι χρόνια στο Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Αλίμουv». «Οι λόγοι που πήγα εκεί, ήταν γιατί μου άρεσε η παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική και υπήρχαν καθηγητές για επιπλέον βοήθεια στο σύστημα Μπρέηλ». «Τελείωσα το Λύκειο πρώτος με Άριστα και βαθμό 19,6». - Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την Παιδαγωγική; «Από μικρός ήθελα να γίνω εκπαιδευτικός και να διδάξω σε παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου με προβλήματα όρασης». - Πόσο δύσκολο είναι να παρακολουθείς μαθήματα στο πανεπιστήμιο;  «Οι δυσκολίες είναι πολλές και σε μαθησιακά αλλά και σε πρακτικά καθημερινά θέματα». «Όμως από μικρός στην οικογένειά μου είχα μάθει πως στη ζωή τίποτα δεν σου χαρίζεται, αλλά καθένας μόνος με τον αγώνα του μπορεί να κερδίσει πολλά». «Αρκεί να πιστεύεις σ΄ αυτό που προσπαθείς και να μην παραιτείσαι όσες δυσκολίες κι αν έχεις να αντιμετωπίσεις». «Κι όπως μου ΄λεγε συχνά η μητέρα μου, "Κάθε πρόβλημα σου δίνει την πρόκληση να το παλέψεις"». «Καθώς είμαι και από τη φύση μου πάντα αισιόδοξος, θα ΄θελα να ΄χα μόνο την κατανόηση από τους συνανθρώπους μου και βέβαια ποτέ τον οίκτο τους». «Είμαι τακτικός φοιτητής στην παρακολούθηση των μαθημάτων στο πανεπιστήμιο και όλοι οι καθηγητές και οι καθηγήτριές μου είναι πολύ καλοί». «Όμως δεν υπάρχουν βιβλία στη γραφή Μπρέηλ και η μητέρα μου τα μαγνητοφωνεί ή μου τα υπαγορεύει και εγώ τα μεταφέρω στη γραφή μου με ειδική γραφομηχανή, απ΄ όπου και διαβάζω». «Βέβαια η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα». - Πώς εξετάζεσαι; «Οι καθηγητές μου με εξετάζουν πάντοτε προφορικά και τους ευχαριστώ». - Ποιο κλάδο της Παιδαγωγικής θα ακολουθήσεις; «Με ενδιαφέρει ο κλάδος της Ειδικής Αγωγής». - Ποιος παιδαγωγός σε έχει επηρεάσει; «Θα έλεγα ο Πάουλο Φρέιρε, ο οποίος πίστευε πως η Παιδεία είναι πράξη απελευθέρωσης και λυτρώνει το μαθητή αλλά και τον παιδαγωγό, που δεν είναι ο παντογνώστης αλλά μέσα από το διάλογο και οι δυο μαθαίνουν». - Το όνειρό σου; «Μέσα στα όνειρά μου είναι να γίνω πρώτα καλός επιστήμονας και έπειτα να μπορώ να επισκέπτομαι συχνά το νησί μου, την Κάρπαθο, να απολαμβάνω τις ομορφιές της και να συμμετέχω στα ήθη και έθιμά της, περισσότερο μάλιστα σ΄ εκείνα που έχουν τραγούδια με τους πάρα πολλούς μουσικούς σκοπούς και τις ωραίες αυτοσχέδιες μαντινάδες, που ξέρω και εγώ να τραγουδώ». Πηγή: Εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» |
