Τέλος τα ντου?
| Σκεφτόμουν πως στο πρώτο μου κείμενο για την ιστοσελίδα του Συλλόγου θα ήταν καλό να γράψω για κάτι ευχάριστο, κάτι ελπιδοφόρο. | ||||
|
||||
|
γράφει ο Μανώλης Ζωγραφάκης Διάολε, έχουμε κάθε μέρα για να θυμώνουμε και να αγχωνόμαστε με πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, ας είναι η αρχή λίγο λαμπερή και θα έχουμε μετά περισσότερη διάθεση για να δούμε τα κακώς κείμενα και να ασκήσουμε κριτική. Αφορμή για το κείμενο αποτέλεσε ένα άρθρο γνωστού αθλητικογράφου στο οποίο επισήμαινε, μέσα απ το προσωπικό του πρίσμα, τις διαφορές στη συμπεριφορά των φιλάθλων του ποδοσφαίρου στο πέρασμα του χρόνου. Εν ολίγοις ο αθλητικογράφος συμπέρανε πως οι κρίσιμοι αγώνες, τα ντέρμπυ δηλαδή, γίνονται κάθε χρόνο όλο και πιο αποστειρωμένα, κλειστοφοβικά, με όλο και λιγότερο κόσμο και με την εχθρότητα μεταξύ οπαδών να μη μειώνεται καθόλου, τουναντίον, να βρίσκει έδαφος ακόμα και σε «αντίπαλους» ρεπόρτερ. Και πως σχετίζεται η Κάρπαθος και δη οι Μενετές με αυτό, θα αναρωτηθείς. Ε λοιπόν η μικρή μας Κάρπαθος, το, στα όρια του πουθενά, χωριό μας, έχει να επιδείξει μια σημαντική βελτίωση στον τομέα αυτό. Πέρασαν πια οι εποχές της μεγάλης αντιπαλότητας, της ποδοσφαιρικής βεντέτας, των τσαμπουκάδων που συχνά εμπλέκονταν μεταξύ τους -για ποδοσφαιρικούς λόγους- Καρπάθιοι. Η κερκίδα των Μενετών, η οποία άλλωστε έχει και τη φήμη της σκληροπυρηνικής, είναι αρκετά πιο μαζεμένη, χωρίς να χει χάσει καθόλου όμως απ τον παλμό της. Σίγουρα δεν είναι του κατηχητικού, δεν λείπουν κάποια υβριστικά συνθήματα (που μάλιστα έλειπαν πέρσι) αλλά σίγουρα δεν θυμίζει την καφρίλα άλλων, παλαιότερων αγώνων. Για του λόγου το αληθές, παρευρέθηκα πρόσφατα σε αγώνα μπάσκετ Β κατηγορίας και διαπίστωσα πολλά. Σίγουρα η κρισιμότητα του αγώνα αυτού ήταν μεγαλύτερη (άλλα άντε πες το αυτό σε Μενεδιάτη που αντιμετωπίζει το Απέρι, ακόμα και στη φάση των Ομίλων) αλλά κάποια χαρακτηριστικά είναι αρκετά συγκεκριμένα. Και τι είδα; Μια κερκίδα 30-40 ατόμων (σας θυμίζει κάτι;) να βρίζει απ το 1ο λεπτό, να είναι έτοιμη να κάνει «ντου» στον αγωνιστικό χώρο ανά πάσα στιγμή, να είναι εν γένει απαράδεκτη, όχι μάλιστα χωρίς «υψηλές» πλάτες. Μετά τον αγώνα αυτό έμαθα πως είχαν γίνει προπηλακισμοί και επιθέσεις τόσο σε διαιτητές όσο και στους ίδιους τους παίκτες της ομάδας απ τους οπαδούς της! Ανήκουστα πράγματα για την δική μας κερκίδα, όταν ακόμα και τα βεγγαλικά πετιούνται στην πίσω πλευρά του γηπέδου ώστε να μην ενοχληθεί κανείς. Ελπίζω η κατάσταση που βίωσα τα 2 τελευταία χρόνια στα γήπεδα της Καρπάθου και στο θεσμό του Κυπέλλου να μην είναι παροδική. Μετά τα γεγονότα με την κλωτσιά παίκτη σε αντίπαλο πριν 3 χρόνια φαίνεται πως αρκετοί έχουν σοβαρευθεί. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια από όλους μας, οι κερκίδες θα αποτελούν πραγματικό παράδειγμα προς μίμηση στην προσπάθεια αληθινής συμπαράστασης προς κάποια ομάδα και όχι φυσικά στην χυδαιολογία κατά του αντιπάλου. |
